یادگار حسین
70 بازدید
تاریخ ارائه : 1/16/2013 9:16:00 AM
موضوع: سایر

در خرابه ی شام دختری به خواب است        از فراق بابا قلب او کباب است

      چون جوجه ی پژمرده        سر به زیر پر برده

 شنیدن این نوحه (که چه ساده وزیبا داستان اورا بیان می کند) در کودکی اولین لحظات آشنایی ام را با کودک امام حسین (ع) شکل داد . 

امروز روز رقیه است.
دختر سه ساله ای با تمام جلوه های مظلومیت وغربت ولی سرافراز ،
اسیری خردسال در بند اسارت  ولی آزاد ،
شکست خورده ای پیروز، شیر بچه ای که شیر بُوَد گر چه به زنجیر بود...
  
دیروز در حرم خانم رقیه (س) ازاستاد معظم آیة الله تبریزی یاد کردم. ایشان در حرم حضرت رقیه در پاسخ به خبرنگاری (که علت تشرف ایشان به حرم خانم را سوال میکرد) فرمود: برای من به واسطه شهرت اثبات شده که این مکان مزار رقیه سلام الله علیها (دختر سه ساله امام حسین علیه السلام ) است وهمین کافی است.اگر این یادگار امام حسین در شام نمی ماند شاید  بعضی ها اسارت اهل بیت (ع) را منکر میشدند... هدفم از زیارت وتوسل به آبروی این خانم، نزدیکی به خداست ... رضوان الله علیه.
  
سلام خدا بر رقیه
 
 بود دلگرم با خیال پدر
 بی خبر بود از سنان وسنین
راه می رفت و دست بر دیوار
روی دیوار می نوشت حسین
 
پا پر از زخم و دست، بی جان بود
جسم شب گون و چهره چون مهتاب
می نشست و به صفحه ی خاک
مشق میکرد: طفل - بابا - آب
 
شبی از درد و گریه خوابش برد
دید جایش به دامن باب است
جست از شوق دل زخواب وبدید
آرزوها چو نقش - برآب است
 
چشم ِ خالی زخواب شد پر آب
 گشت در گیر- بغض وحنجره اش
دوخت بر راه دیده وکم کم
خود به خود بسته شد دو پنجره اش
 

     (حاج علی انسانی. دل سنگ آب شد. ص 414)